بررسی سوانح طبیعی گذشته در کشور نشان میدهد که هر بار سانحهای رخ میدهد، هزینههای مالی و اقتصادی هنگفت تر از گذشته صرف بازسازی و بازآوری کلیه زیرساختها، شریانهای حیاتی و جبران کلیه خسارتهای به بار آمده میشود. وجود چنین نارسایی، بیشتر از اینکه ضعف عملیات مهندسی و مدیریتی را آشکر سازد نبود عنصر بهبودی پیوسته در سامانه مدیریت سانحه و بحران به دلیل نبودن یک نظام مستندسازی را نشانه میرود. مستندسازی سانحه، یکی از عناصر ضمنی چرخه مدیریت سانحه و بحران است که کلیه کارها و فرآیندهای مهندسی و مدیریتی را پوشش میدهد. مستنداتی که به صورت حرفهای و چارچوبگرا تهیه شده باشند، برای تحلیل عوامل تشدید سانحه تحت تاثیر نارساییهای مدیریتی، فردی و سیاستگذاریها مورد استفاده قرار میگیرند. بنابراین خروجیهای یک مستندسازی مطلوب، ابزار مناسبی جهت انتقال آموزههای گذشته به عوامل سازمانی دخیل در مدیریت سانحه به منظور پرهیز از بروز و تکرار نارساییهای گذشته است. سامانه حمل و نقل زمینی به عنوان یک شریان حیاتی مهم، همواره دستخوش تکرار خسارتهای ناشی از سیل میباشد. این مقاله حاصل انجام یک پروژه پژوهشی کاربردی در حوزه وزارت راه و شهرسازی با هدف تدوین دستورالعملی کاربردی جهت مستندسازی رویدادها و فعالیتهای مهندسی و مدیریتی صورت گرفته در طول چهار مرحله پیشگیری آمادگی، پاسخ و بازسازی است. روش شناسی تدوین دستورالعمل بر اساس تهیه گزارش شناخت از سطح مستندسازی در وزارت راه و شهرسازی و انجام مطالعه تطبیقی در زمینه مستندسازی سانحه در دیگر کشورها تعیین شد. در نهایت خروجیهای اولیه بر اساس نقطه نظرات اصلاحی کارفرما و بهرهبرداران طرح اصلاح شدند. به منظور اعتبارسنجی به دستورالعمل پیشنهادی، داده و اطلاعات گردآوری شده از سوانح سیل گذشته در حوزه حمل و نقل ریلی و جادهای در چهار مورد مطالعاتی بر اساس دستورالعمل تدوین شده مستند شده و در بانک اطلاعاتی که برای این منظور طراحی شده بود ذخیره شدند.
برای مطالعه بیشتر، میتوانید فایل PDF این مقاله را از لینک روبرو دانلود نمایید.
